دکتر، لولو نیست!

چگونه می توان اضطراب ناشی از ملاقات پزشک را در کودکان کاهش داد؟ کودکان معمولا نگرانی خاصی از مراجعه به پزشک دارند که این ترس وصف ناپذیر است، اما باید دید آیا پزشک به کودک آسیب می رساند؟ آیا کودک مجبور است لباسش را در آورد؟ آیا پزشک حتما به وی آمپول می زند؟؛ اینها همه پندارهای بی پایه ای است که ممکن است در ذهن کودک وجود داشته باشد.

کودکان بیمار ممکن است احساس گناه کنند، زیرا فکر می کنند کاری را انجام داده اند که باعث بیماری و دردشان شده و شایسته تنبیه هستند. کلید اصلی حل این مشکل و برطرف کردن ترس دوران کودکی از ملاقات پزشک، شناسایی این ترس و گفت و گوی زیاد در مورد آن با کودک است.

با وجود آنکه تعداد کمی از کودکان مشکلی با این موضوع ندارند، بسیاری از آنها به ویژه در سنین 1تا 6 سالگی از دیدن افراد بیگانه و حتی پزشک نگران می شوند. در این گونه مواقع لازم است ما پدر و مادرها ذهن کودکان را پرورش دهیم و با استفاده از کتاب های داستان مصور چگونگی ملاقات کودکان با پزشک را برای فرزند خود توضیح دهیم. حتی بهتر است برای کودک وسائل پزشکی بخریم و آنها را به کودک نشان دهیم تا ترسش فرو ریزد.

مادران باید کودک را  قبل از مراجعه به پزشک آماده کنند و شب قبل و حتی در راه مطب همه چیز را برایش توضیح دهیم. وقتی که او آماده شد با اطمینان و اعتماد می تواند با این مساله برخورد کند.

پدر و مادری که با کودک در مورد ملاقات مفید با پزشک صحبت می کنند بی تردید یک ارتباط خوب را پایه ریزی می نماید. یک نگرش مثبت، مراجعه به پزشک را لذت بخش می کند. در واقع پدرها و مادرها می توانند با گفتن جملاتی همچون ما امروز پیش پزشک می رویم که ببینیم تو چقدر رشد کرده ای دکتر رفتن را موجه تر کنند.

در شرایط ایده آل می توان امکانی را فراهم آورد تا ملاقات های مقدماتی صورت گیرد، یعنی ملاقات های 5 تا 10 دقیقه با پزشک که ضمن آن کودک و پدر و مادرش امکان گفت و گوی غیر رسمی را با وی داشته باشند. در طی این ملاقات ها پدر و مادرها ممکن است در مورد پیشینه و روش های درمانی پزشک تحقیق کنند. ارتباط رودر روی میان کودک و پزشک را بررسی نمایند و در مورد پیشینه ی پزشکی کودک بحث کنند.

این ملاقات موجب می شود که کودکان بدون کمترین اضطرابی با پزشک روبرو شوند. زمانی که کودکان بدانند هیچ اتفاق خاصی نمی افتد، احساس راحتی می کنند و در واقع ترسشان از بین می رود.

برای کودک توضیح دهیم که دکتر نیاز دارد برای کمک به وی آزمایش هایی را انجام دهد. زمانی که نیاز به واکسن زدن یا خون گرفتن باشد، به کودک بگوییم که آمپول کمی درد دارد و خیلی زود خوب می شود. اگر کودک به آنچه توقع دارد رسیده باشد ترسش کمتر می شود

پدر و مادرها می توانند برای تصمیم گیری در انتخاب پزشک از کودکشان کمک بگیرند. در هر ملاقات با پزشک،صداقت داشتن بهترین سیاست است. پدران و مادرانی که به کودکانشان آنچه را که انتظار دارد می گویند، ریشه های اعتماد را محکم تر می کنند. اگر ملاقات پزشک برای ارزیابی دوره ی سلامت کودک باشد، او باید رشد کودک را اندازه گرفته و سلامتی اش را کنترل کند.

اطمینان داشته باشیم که با وجود شرایط فوق، کودکان حتما به پزشک مراجعه می کنند. اگر ملاقات پزشک برای تشخیص و درمان بیماری است، برای کودک توضیح دهیم که دکتر نیاز دارد برای کمک به وی آزمایش هایی را انجام دهد. زمانی که نیاز به واکسن زدن یا خون گرفتن باشد، به کودک بگوییم که آمپول کمی درد دارد و خیلی زود خوب می شود. اگر کودک به آنچه توقع دارد رسیده باشد ترسش کمتر می شود.

در نتیجه اگر می خواهیم کودکمان بر ترسش از پزشک غلبه کند؛ اول از همه پزشکی را انتخاب کنیم که بچه ها را دوست داشته باشد و هرگز به کودکمان نگوییم اگر بچه بدی باشی دکتر به تو آمپول می زند و تهدیدهای دیگر را نیز با استفاده از لفظ پزشک به کار نبریم. زیرا کودک باید بداند آمپول زدن تنبیه نیست. آشنایی با مطب و پزشکی که کودک می تواند نسبت به آن احساس راحتی کند بسیار اهمیت دارد.

 

بخش خانواده ایرانی تبیان

منبع : tebyan.net