از خودتان شروع کنید   

 خشونت اغلب به عنوان نوعی عادت زود گذر کودکانه مورد غفلت و بی‏توجهی قرار می‏گیرد. کودکان خشونت‏گرا سعی می‏کنند. از طریق خشونت فیزیکی یا لفظی بر کودکان دیگر مسلط شوند. آنها معمولاً قربانیان خود را از میان افراد منزوی بی‏نام و نشان و آسیب‏پذیر انتخاب می‏کنند. کودکان با استفاده از خشونت احساس می‏کنندفرد مهمی هستند.
والدین باید از ریشخند کردن فرزندشان و اهانت به آنها خودداری کنند. تا فرزندشان نیز چنین رفتاری با کودکان دیگر نداشته باشد.
آنها به دلیل احساس نا‏امنی سعی می‏کنند از طریق ناراحت کردن و ایجاد ناامنی برای دیگران به امنیت و آرامش برسند. بنابراین رسیدگی به وضعیت روانی کودک و برآوردن خواسته های او در حد اعتدال او را از فشار روانی و در نتیجه خشونت بدور نگه می دارد. همه محققان بر این باورند که گرایش به خشونت در کودکان پدیده‏ای مادرزادی نیست. در واقع کودکان می‏آموزند که خشونت یکی از راه‏های موثر در دستیابی به اهداف شخصی و کنترل دیگران است. برخی از متخصصان معتقدند یادگیری خشونت از طریق شخصیت‏های فیلم‏های تلویزیونی و سینمایی نیز امکان‏پذیر است.
 اکتسابی بودن خشونت و ناسازگاری الزاما به این معنی نیست که والدین مقصرند بلکه رفتار والدین می‏تواند تاثیر تقویت کننده‏ای بر رفتارهای خشونت بار فرزندان بگذارد وقتی آنها فرزند شان را کتک بزنند یا به او توهین کنند او نیز کودک ضعیف تری را خواهد یافت تا چنین رفتاری در مورد او انجام دهد. همچنین زمانی که کودک سعی دارد با جیغ و صدمه فیزیکی و هر وسیله دیگر به خواسته اش برسد و والدین به دلیل اجتناب از این رفتارهای منفی خواسته او را برطرف می کنند خشونت را تشدید می نمایند.
رسیدگی به وضعیت روانی کودک و برآوردن خواسته های او در حد اعتدال او را از فشار روانی و در نتیجه خشونت بدور نگه می دارد.

قدرت نفوذ والدین

تمامی متخصصان معتقدند قدرت نفوذ والدین مهم‏ترین عامل بازدارنده خشونت در کودکان است. والدین باید «خشونت‏گرایی» را جدی بگیرند زیرا این مشکل  به طور خود به خودی و به مرور زمان از بین نمی‏رود در بدترین حالت والدین به فرزندشان می‏گویند «اگر کسی به تو زور گفت تو هم مقابله به مثل کن.» و در بهترین حالت به اومی‏گویند «فراموشش کن». قربانیان خشونت معمولاً بسیار حساس بوده و نمی‏توانند آزار و اذیت کودکان خشونت‏گرا را فراموش کنند. والدین باید الگوهای شخصیتی مناسبی برای فرزندان خود باشند اگر کودکی مشاهده کند که والدین او برای رسیدن به اهداف خود از خشونت استفاده می‏کنند احتمالا خود او نیز چنین خواهد کرد.
 والدین باید از ریشخند کردن فرزندشان و اهانت به آنها خودداری کنند. تا فرزندشان نیز چنین رفتاری با کودکان دیگر نداشته باشد. والدین باید حس مسولیت و کمک به همنوعان را در فرزندشان تقویت کنند. به او نشان دهند که دیگران را دوست دارند و مورد محبت قرار می دهند. والدین می‏توانند مهارت کنترل خشم را به کودکان بیاموزند باید به او بگویند « هر وقت عصبانی هستی نفس عمیق بکش» باید این عمل را دقیقاً به او آموزش دهیم در برابر آینه این عمل را به راحتی می‏توان به کودک آموخت.
 همچنین میتوان کودکان را با تفکر در مورد احساسات و رفتار های آنها آشنا کنیم تا بیاموزند که پیش از هر واکنش آن را مورد ارزیابی قرار دهند و مناسب یا نا مناسب بودن آن را بسنجند. البته این روال ابتدائا باید در مواقع غیر بحرانی به او آموزش داده شود تا به تدریج به عنوان عادت فکری استفاده گردد.
منبع:تبیان
ویرایش و تلخیص:آکا